Το Βασίλειο των Γκλιτς

Για τους μεγάλους

Τι λέει αυτή η ιστορία

Ανάμεσα στα 8 και στα 12, πολλά παιδιά αρχίζουν να κρίνουν αυστηρά τη δουλειά τους. Ένα λάθος μπορεί να μοιάζει με απόδειξη ότι «δεν κάνουν» για κάτι, και κάποια προτιμούν να τα παρατήσουν, ή να μην τελειώσουν ποτέ κάτι, παρά να το κάνουν λάθος. Σε αυτή την ιστορία το παιδί σας βρίσκεται μέσα σε ένα παιχνίδι που σχεδίασε το ίδιο και ανακαλύπτει ότι κάθε γκλιτς είναι ένα δικό του λάθος. Με μια απλή ρουτίνα μαθαίνει να βρίσκει το λάθος, να το λέει δυνατά, να το διορθώνει και να ξαναδοκιμάζει, ακόμα κι όταν δεν πετυχαίνει ούτε η δεύτερη προσπάθεια.

Τρεις τρόποι να το συζητήσετε

• Μιλήστε ήρεμα και δυνατά για τα δικά σας λάθη: «Αυτό το έκανα λάθος. Να τι θα δοκιμάσω τώρα.»
• Επαινέστε τη διόρθωση, όχι μόνο το αποτέλεσμα: προσέξτε πότε το παιδί σας γυρίζει σε κάτι και ξαναπροσπαθεί.
• Όταν το παιδί σας λέει «Δεν κάνω γι’ αυτό», ξεχωρίστε το συναίσθημα από το λάθος: «Σε εκνευρίζει, το βλέπω. Τι ακριβώς πήγε στραβά;»

Τρεις ερωτήσεις για το παιδί

• Γιατί το παιδί της ιστορίας ήθελε να σβήσει όλο το παιχνίδι;
• Γιατί λες να έγινε πιο εύκολη η διόρθωση όταν το λάθος ειπώθηκε δυνατά;
• Υπάρχει κάτι που άφησες στη μέση επειδή φοβόσουν ότι δεν θα βγει αρκετά καλό;

Εξασκηθείτε μαζί: Το βρίσκω, το λέω, το διορθώνω, ξαναδοκιμάζω

Όταν κάτι πάει στραβά, περάστε μαζί τα τέσσερα βήματα. Το βρίσκω: τι ακριβώς πήγε λάθος; Το λέω: πείτε το με μία ήρεμη πρόταση, χωρίς να βάζετε ταμπέλες σε κανέναν. Το διορθώνω: διαλέξτε μία μικρή αλλαγή. Ξαναδοκιμάζω: κι αν δεν πετύχει ούτε η δεύτερη προσπάθεια, ξεκινήστε απλώς τα βήματα από την αρχή. Χρησιμοποιήστε το στα μαθήματα, στα παιχνίδια, στον αθλητισμό και στη μαγειρική, και δοκιμάστε το και στα δικά σας λάθη, μπροστά στο παιδί.

Αν το παιδί σας είναι πολύ αυστηρό με τον εαυτό του για μεγάλο διάστημα, αποφεύγει τα μαθήματα ή τα καινούργια πράγματα από φόβο μήπως αποτύχει, ή μοιάζει πεσμένο, αγχωμένο ή δεν κοιμάται καλά, αξίζει να μιλήσετε με τον παιδίατρό σας ή με έναν παιδοψυχολόγο.