Η μαγική κουζίνα της γιαγιάς

Για τους μεγάλους

Τι λέει αυτή η ιστορία

Την καλοσύνη τα παιδιά τη μαθαίνουν κάνοντάς την, και συχνά χρειάζονται πρώτα δύο μικρότερες δεξιότητες: να μπορούν να περιμένουν και να μπορούν να γελάσουν με ένα λάθος. Σε αυτή την ιστορία το παιδί σας ψήνει μαζί με τον παππού ή τη γιαγιά, με οδηγό ένα παλιό βιβλίο συνταγών που τα μυστικά του υλικά είναι συναισθήματα: μια πρέζα γέλιο όταν σκάει το αλεύρι, ένα φλιτζάνι υπομονή όσο φουσκώνει η ζύμη και μια κουταλιά μοίρασμα για έναν μοναχικό καινούργιο γείτονα. Το μικρό εργαλείο, μετράμε, περιμένουμε, μοιραζόμαστε, μετατρέπει την καλοσύνη σε βήματα που ένα παιδί μπορεί πραγματικά να κάνει.

Τρεις τρόποι να το συζητήσετε

• Ψήστε ή μαγειρέψτε μαζί κάτι απλό και ονομάστε δυνατά τα μυστικά υλικά την ώρα που τα «βάζετε»: «Αυτό ήταν μια πρέζα γέλιο. Τώρα χρειαζόμαστε ένα φλιτζάνι υπομονή.»
• Κάντε την αναμονή παιχνίδι, όχι δοκιμασία: μετρήστε σταγόνες στο τζάμι, πείτε ένα χαζούλικο τραγούδι, παίξτε «Βλέπω κάτι». Κι ύστερα επαινέστε την ίδια την αναμονή: «Περίμενες τόσο ωραία.»
• Ψάξτε μαζί ανθρώπους που ίσως χρειάζονται μια ευχή: έναν καινούργιο γείτονα, έναν συμμαθητή που είναι συχνά μόνος, έναν παππού ή μια γιαγιά που ζει μακριά. Αφήστε το παιδί να διαλέξει τι θα μοιραστεί.

Τρεις ερωτήσεις για το παιδί

• Τι πήγε στραβά όταν το αλεύρι βγήκε όλο μαζί; Πώς βοήθησε το γέλιο;
• Γιατί ξεφούσκωσε η ζύμη; Πώς ήταν να περιμένεις σωστά τη δεύτερη φορά;
• Σε ποιον θα έψηνες Ευχοψωμάκια, και τι λες να ευχόταν;

Εξασκηθείτε μαζί: Μετράμε, περιμένουμε, μοιραζόμαστε

Χρησιμοποιήστε το κάθε φορά που φτιάχνετε κάτι μαζί, από ψωμάκια ως μια κάρτα γενεθλίων. Μετράμε: ξεκινάμε ανάλαφρα, με ένα χαμόγελο ή ένα αστείο, ιδίως όταν κάτι πάει στραβά. Περιμένουμε: όταν κάτι θέλει χρόνο, το γεμίζουμε με ένα μικρό παιχνίδι αντί να κρυφοκοιτάζουμε ή να βιαζόμαστε, και λέμε δυνατά πόση ώρα θα πάρει. Μοιραζόμαστε: πριν τελειώσουμε, αποφασίζουμε μαζί ποιος θα ήθελε ένα κομμάτι και του το πηγαίνουμε. Μετά, ρωτήστε το παιδί πώς έδειχνε ο άλλος όταν το πήρε.

Αν το παιδί σας δυσκολεύεται πολύ να περιμένει ή να μοιραστεί για μεγάλο διάστημα, έχει συχνά μεγάλα ξεσπάσματα ή μοιάζει μοναχικό και αποτραβηγμένο όταν είναι με άλλα παιδιά, αξίζει να μιλήσετε με τον παιδίατρό σας ή με έναν παιδοψυχολόγο.