Νέο μωρό στο σπίτι: πώς βοηθάμε το μεγάλο παιδί

Γιατί το παιδί μου συμπεριφέρεται διαφορετικά από τότε που ήρθε το μωρό;

Πολλά παιδιά γυρίζουν για λίγο σε πιο μωρουδίστικες συμπεριφορές: ζητούν μπιμπερό, θέλουν αγκαλιά συνέχεια, έχουν «ατυχήματα» με την τουαλέτα ή μιλούν σαν μωρά. Άλλα γίνονται πιο κολλημένα, πιο φωνακλάδικα ή θυμώνουν με εσάς αντί για το μωρό. Συνήθως όλα αυτά είναι ένας τρόπος να ρωτήσουν: «Είμαι ακόμα σημαντικός/σημαντική;»

Βοηθάει να το δούμε ως φυσιολογική αντίδραση σε μια μεγάλη αλλαγή και όχι ως αταξία. Το παιδί δεν προσπαθεί να σας δυσκολέψει· προσπαθεί να βρει τη θέση του σε μια οικογένεια που μόλις άλλαξε σχήμα.

Πώς να μιλήσετε για τη ζήλια και τα ανάμεικτα συναισθήματα

Οι ειδικοί της παιδικής ανάπτυξης συχνά προτείνουν να αφήνουμε τα παιδιά να λένε φωναχτά και τα δύσκολα συναισθήματα. Το να ακούσει το παιδί «Μερικές φορές θα ήθελες το μωρό να γυρίσει πίσω» μπορεί να είναι τεράστια ανακούφιση, γιατί του δείχνει ότι το συναίσθημα επιτρέπεται, ακόμα κι αν το να πειράξει το μωρό δεν επιτρέπεται.

Μπορείτε να πείτε: «Είναι δύσκολο όταν ταΐζω το μωρό κι εσύ με θέλεις. Έχεις δικαίωμα να θυμώνεις γι' αυτό. Σ' αγαπάω το ίδιο πολύ.» Να ονομάζετε το συναίσθημα και ταυτόχρονα να κρατάτε ήρεμα το όριο είναι κάτι που μάλλον θα κάνετε πολλές φορές. Και αυτό είναι εντάξει.

• Ονομάστε το: «Νιώθεις παραμερισμένος/παραμερισμένη όταν με χρειάζεται το μωρό.»
• Επιτρέψτε το: «Είναι εντάξει να νιώθεις έτσι.»
• Κρατήστε το όριο με τρυφερότητα: «Δεν θα σε αφήσω να σπρώξεις το μωρό. Μπορείς να σφίξεις αυτό το μαξιλάρι.»

Κρατήστε σταθερή τη ρουτίνα όταν όλα τα άλλα αλλάζουν

Οι προβλέψιμες ρουτίνες λένε στο παιδί ότι ο κόσμος του είναι ακόμα ασφαλής. Όσο μπορείτε, κρατήστε ίδια τα γνώριμα κομμάτια της μέρας: το ίδιο παραμύθι πριν τον ύπνο, το ίδιο πρωινό, την ίδια διαδρομή για τον παιδικό σταθμό ή το σχολείο.

Αν έρχονται μεγάλες αλλαγές, όπως καινούργιο δωμάτιο ή μετάβαση από την κούνια στο κρεβάτι, πολλοί γονείς βρίσκουν πιο εύκολο να τις κάνουν μερικές εβδομάδες πριν ή μετά τη γέννα, ώστε το παιδί να μη νιώσει ότι το «έβγαλαν» για να χωρέσει το μωρό.

Δώστε στο μεγάλο παιδί αληθινές δουλειές μεγάλου αδερφού

Τα παιδιά λατρεύουν να νιώθουν χρήσιμα. Μικρές, αληθινές δουλειές, όπως να διαλέξει τι καλτσάκια θα φορέσει το μωρό, να του τραγουδήσει όταν κλαψουρίζει ή να φέρει μια πάνα, βοηθούν το μεγάλο παιδί να νιώθει μέλος της ομάδας και όχι παραγκωνισμένο.

Κρατήστε τις δουλειές μικρές και προαιρετικές και πάντα να λέτε ευχαριστώ. Επαινέστε τη βοήθεια, όχι μόνο το αποτέλεσμα: «Κατάλαβες ότι το μωρό ήταν λυπημένο και του τραγούδησες. Ήταν πολύ τρυφερό.» Τις μέρες που το παιδί δεν θέλει να βοηθήσει, είναι κι αυτό εντάξει.

Γιατί ο καθημερινός «δικός μας χρόνος» μετράει τόσο

Ακόμα και λίγος, προστατευμένος χρόνος μαζί σας κάθε μέρα μπορεί να γεμίσει το «ποτήρι» του παιδιού. Δέκα λεπτά χωρίς μωρό και χωρίς κινητό, όπου το παιδί διαλέγει τι θα κάνετε, στέλνουν ένα δυνατό μήνυμα: εξακολουθείς να μετράς και θέλω να είμαι μαζί σου.

Δώστε του ένα όνομα, όπως «ο δικός μας χρόνος», για να το περιμένει με χαρά. Αν νωρίτερα μέσα στη μέρα υπήρξε μια δύσκολη στιγμή, αυτός ο χρόνος είναι κι ένας ήπιος τρόπος να ξαναβρεθείτε και να επανορθώσετε.